အဇၥၽတၱျပခန္း

ဒီမိုးရယ္ သည္းလိုက္ရင္
ရင္ထဲမွာလြမ္း..
မိုးခ်ဳန္းလို႔ တိမ္ဖုန္းလည္း
အေမွာင္ဆံုးက လွ်ပ္ေရာင္မွာ
ေရာ္ရီကာ ေမွ်ာ္မေတြးခ်င္ဘူး
ဒီကုိယ္မွာ ေဆြး..
ရင္ခြင္မွာ ေလသာျဖဴးရင္
ေသြဖီကာ ရင္ေငြ႕ဦးမွာ
ေမွာင္ရီမွာေႏြး
ဘယ္ဆီ၀ယ္ေအးေစစိတ္တို႔နဲ႔.
ဒီကိုယ္မွာ ေမွးသိပ္ခ်င္လည္း
ေဆြးရိပ္မွာေ၀း…

ေဆာင္္္းမမွီ.. သဇင္ေတြေျခာက္လို႔
ေႏြအလြန္မိုးေပ်ာ္က္ေသာ္လည္း
မေရာက္ႏိုင္ခဲ့ဘူးကြယ္….
တေခါက္တေလမို႔
ပိေတာက္ေတြ ေႂကြၿပီးေတာင္
ေႏွာင္းေႏြကိုေက်ာခိုင္း
မိုးေတြေတာင္ ဆိုင္းဆိုင္းညိႈ႕
မိႈင္းမိႈင္းမို႔လည္းမျပန္ႏိုင္
ကံ႐ိုင္းရယ္ အခြင့္တစ္ခါသင့္ရင္
အခါေတာ္ဆင့္လွည့္ပါ
ေမွ်ာ္ရွာသူလည္္း လြမ္းေရာ့မယ္…

ပန္ပါေလကြယ္..
ေႏွာင္သက္လယ္ ထံုးေတာ္ဖြဲ႕ေကသာ
ဂမုန္းေမွာင္ နက္ေရာင္ေက်ာ့၀ယ္
သဇင္ျဖဴ ျမရြက္စိမ္းရယ္နဲ႔
ပန္ေတာ္မူ ဆင္ေလျမန္းေတာ့
မဆန္းေသာ္မွ်ယဥ္
အသြင္ေတာ္ မသစ္ေသာ္မွ်
အလွစစ္မို႔ ညျဖစ္ဦးေတာ့ လင္းေရာ့မယ္…