တစ္ခ်ိန္တုန္းက တကၠသိုလ္
စိန္ပန္းျပာေ၀့သီ
ကန္႔ေကာ္ဆီ ဒီၿမိဳင္တန္း
ရင္နင့္ပန္းေတြ ပြင့္ဖူးရာ
အရင္ေနရာလမ္းေလး
အလွမ္းေ၀းလို႔ေဆြးေျမ႕
မေမ့ေသာ္လည္းမေရာက္ႏိုင္..
အလြမ္းရနံ႔ေတြေတာ့ လိႈင္လိႈင္ေ၀လုိ႔ေပါ့…ဟုိးတစ္ခ်ိန္က တကၠသိုလ္
ရြက္အိုေတြေျမမွာခ
ဆံုခဏ ဘံုဘ၀မွာ
ႀကံဳသမွ်ေတြအမွတ္တရျဖစ္
တမ္းတရစ္ထင္က်န္
လြမ္းျပန္ေလ အေဖာ္မရွိ
သူမသိလည္း ရွိေစကြယ္…..
Popularity: 8% [?]
ကဗ်ာေလးက ေကာင္းတယ္ဗ်ာ .. အျပင္တကၠသိုလ္ မတက္ဘူးေတာ့ မသိဘူးဗ်ာ ..
ဖတ္ဖူး ၾကားဖူးတာပဲ႐ွိတယ္
ဂ်ပ္ဆင္ ကိုသတိရတယ္ဗ်ာ ၊၊
ကၽြန္ေတာ္ မိန္းထဲမွာေတာ႔ ေက်ာင္းမတက္ဖူးဘူး…
ဒါေပမယ္႔ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြထက္ မိန္းအေၾကာင္း ပုိသိတယ္ဆုိရင္…
ဟတ္ဟတ္ဟတ္ဟတ္…
သတိရသြားတယ္ဗ်ာ…
ခင္ဗ်ားမေကာင္းဘူး…
တကယ္ဆုိ ေလးပုိဒ္ေလာက္ေရးသင္႔တယ္.
ခုေတာ႔ လြမ္းရတာေတာင္ ဆန္႔ငင္ဆန္႔ငင္ျဖစ္က်န္ခဲ႔တယ္.
ဆက္ေရးဗ်ာ. အားေပးေနမယ္.
ကဗ်ာေတြကေကာင္းလြန္းပါတယ္
တကယ္ေျပာတာပါ
မမကေတာ႔ေျပာတယ္
စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္တဲ႔
ဒီေခတ္ႀကီးမွာ
စိတ္ကူးရင္..ရင္
ျပတ္မယ္တဲ႔
ေက်ာင္းေတြပိတ္ရင္ေ၀းရမယ္တဲ႔
ခ်စ္သူကေျပာတယ္
အကုိကေရာဘယ္လုိထင္လဲ
(မေ၀းဘူး..သူတုိ႔က ..လင္မယားေလ)
မေမ့ေသာ္လည္းမေရာက္ႏိုင္.. တဲ့
ဟုတ္တယ္ေနာ္…
မေမ့ေပမယ့္ မေရာက္ေတာ့ဘူး..
လြမ္းသြားျပီရွင္..
မိန္းထဲေရာက္မဟုတ္ပါဘူး..
MTU ကို..။
မေမ့ေသာ္လည္းမေရာက္ႏိုင္.. တဲ့
ဟုတ္တယ္ေနာ္…
မေမ့ေပမယ့္ မေရာက္ေတာ့ဘူး..
လြမ္းသြားျပီရွင္..
မိန္းကိုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး..
MTU ကို..။
ကၽြန္မတို႔ကေတာ့ အဲလိုေနရာကို မွန္းလို႔ေတာင္ လြမ္းလို႔ မရပါဘူး အကိုရယ္.. ရြာသာႀကီးမွာ ေက်ာင္းတက္လာရတဲ့ အျဖစ္က ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္ အိအိ