ရင္နင့္ဖြယ္အေမ..
အေမ.. ေႂကြလြင့္ေနတဲ့ရြက္၀ါေတြ
ပင္အိုမွခြဲ ေလႏွင္ရာ၀ဲသလို
အေမ့ရင္ေငြ႕ထဲက သားေတြသမီးေတြလည္း
ေရေျမျခားမွာ ဟိုကေနဒီလႊဲ
တ၀ဲတလည္လည္ပါပဲအေမ….
အေမ.. ေခတ္ရဲ႕ေျပာင္းလဲမႈေတြၾကားမွာ
အေမ့ရဲ႕သားသမီးေတြ တိုးေ၀ွ႕တြန္းတက္
၀ဲဂယက္တစ္ခုလိုပါပဲ…
ေခတ္ထဲမွာ တိုးတက္ဖို႔ အေမ့ယဥ္ေက်းမႈေတြေဖ်ာက္ဖ်က္
၀တ္ရတာအေႏွာက္ယွက္ျဖစ္တယ္တဲ့အေမ..
ဒီလိုနဲ႔ပဲ.. အေမ့ယဥ္ေက်းမႈေတြ တေျဖးေျဖးကြယ္ေပ်ာက္
လမ္းေဘးေတာင္ေရာက္ေရာေပါ့…
ေအာ္… ဒါေပမယ့္.. အေမ့ယဥ္ေက်းမႈကိုကြယ္ေဖ်ာက္
ေခတ္ေနာက္ကို ေတာက္ေလွ်ာက္လိုက္ေနတဲ့ အေမ့သားသမီးေတြ
ေခတ္ေအာက္မွာ ေနာက္ေကာက္ သူတပါးေအာက္မွာ
ျပားျပားေမွာက္ေနၾကဆဲေပါ့
အေမ.. နာက်င္လိႈက္ႂကြ ရင္ထဲမွာ ေဒါသေတြ ေပၚလာတဲ့အခါ
အေမ့ရဲ႕သမိုင္းေတြ ျပန္လွန္ျပ.. ပုဂံေခတ္ေႏွာင္းပိုင္းကတည္းက
အေမက မုဆိုးမတပိုင္းပါပဲလား…
အေမ… ေသြးရဲတဲ့ အေမ့သားတခ်ဳိ႕ ေသြးကြဲသူက ကြဲေနၿပီ..
ဒီလိုပါပဲ အေမ့သမီးေတြလည္း ဆံထံုးေပၚမွာ ပု၀ါလႊား
ဘာသာျခားေတြၾကားမွာ အခစား၀င္သူက၀င္
အေမ့သမီးမွန္းသိလို႔ လမ္းေပၚမွာ ရုတ္တရက္
ႏႈတ္ဆက္မိတဲ့ခဏေတာင္..
ရွက္လို႔တဲ့အေမရယ္.. အေမ့သမီးမဟုတ္ေၾကာင္း
ဟန္ေဆာင္ေကာင္းၾကေသးတယ္….
အခုမ်ားျဖင့္ အေမရယ္.. အေမရဲ႕ ပညာတတ္သားသမီးတခ်ဳိ႕
သူမ်ားအိမ္မွာကၽြန္လုပ္ဖို႔တဲ့အေမ.. အေမ့ရင္ခြင္ထဲက ရွိသမွ်ေထာက္ခံခ်က္ေတြဆြဲ
တဖြဲဖြဲ. တေျဖာက္ေျဖာက္.. ဟိုကေနဒီေရာက္.
ေပ်ာက္သူေပ်ာက္ ေသသူေသ
အေမေရေတာင္ မေခၚအား သူစိမ္းမ်ားၾကားမွာ အခစား၀င္
နင္းသမွ်ခံ ေပးသမွ်ယူ ျငဴဆူစရာပါပဲအေမ…
သူစိမ္းတို႔ေအာက္မွာ ဘာရာထူးပဲရရ ဘယ္မွာပဲေနေန
သူစိမ္းဆီမွာ သခင္မျဖစ္သမွ်.. အေမ့ရဲ႕သားသမီးေတြ
ကၽြန္ဘ၀ပါပဲဗ်ာ…
အေမ… သူတစ္ပါးအိမ္မွာ ကၽြန္လုပ္ေနဆဲ
မသဲကြဲလို႔ဆိုၿပီး အိမ္ရွင္က ဘယ္သူ႕သားလည္းလို႔ေမးေတာ့
၀မ္းသာအားရ အေမ့သားလို႔ေျပာယံုရွိေသး..
လႊဲသြားတဲ႔မ်က္ႏွာ ဂ႐ုဏာအခ်ဳိ႕နဲ႔မ်က္ႏွာ
ႏွိမ္ခ်င္တဲ့မ်က္ႏွာ အလႊာစံုကိုျမင္ေတာ့
ဆို႔နင့္လိႈက္ဖို ရိႈက္လုိ႔သာငိုခ်င္တယ္္အေမ…
Popularity: 8% [?]
what a lengthy and in depth article but full of useful information
ဒီကဗ်ာမၾကိဳက္ဘူး။ လခစားလုပ္တုိင္းကၽြန္ဆုိရင္ တစ္ကမၻာလုံးကလူေတြ ဘယ္လုိသြားလုပ္ၾကမလဲ။ သူစိမ္းဆီမွာလုပ္တယ္၊ လူမ်ိဳးျခားဆီမွာလုပ္တယ္ဆုိတာ ဒီေခတ္မွာအဆန္းမွ မဟုတ္တာ။ ခုေန႕အိပ္မက္နဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္မွာ စကၤာပူရီးယန္းတစ္ေယာက္အလုပ္လုပ္ေနတယ္။ ေနရာက စကၤာပူက ျမန္မာရုံးခန္းမွာ။ ကဲ.. သူကကၽြန္လား။ ျမန္မာျပည္ကရုံးခြဲမွာ တရုတ္ျပည္ကတရုတ္ေတြ၊ စကာၤပူရီးယန္းေတြ အမ်ားၾကီးအလုပ္လုပ္ေနတယ္။ သူတုိ႕ေတြက ကၽြန္ေတြလား။
ေန႔အိပ္မက္ေရ… ျပတ္သားစြာသံုးသပ္ေပးျခင္းအေပၚ ေက်းဇူးပါ… ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တယ္.. က်ေနာ္တို႔ဆီကလူေတြ ျပည္ပမွာ အရည္ခ်င္းခ်င္းတူခဲ့ရင္ ေနရာေပးျခင္းမတူသလို အခြင့္ေရးဆိုတာလည္း မ်ားစြာျခားနားပါတယ္.. တန္းတူညီေသာ အရည္အခ်င္းရွိပါရဲ႕နဲ႔ တူညီေသာအခြင့္ေရးကို တန္းတူထက္ မ်ားစြာေလ်ာ့နည္းစြာခံစားရမယ္ဆိုရင္ အဲဒါကၽြန္ဘ၀ပဲ.. ေက်နပ္လို႔ေနေနတဲ့သူေတြရွိသလို ကိုယ့္ရပိုင္ခြင့္ေတြေပၚမွာ ဘာမွ ေျပာဖို႔ဆိုဖို႔ မတတ္သာလို႔ မ်က္ေစ့စံုမွိတ္ႀကိတ္မွိတ္ၿပီးေနေနရတဲ့ သူေတြက ျမန္မာျပည္ကထြက္ခြာသူေတြရဲ႕ ငါးဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္းအထက္မွာရွိတယ္ေလ… ျမန္မာျပည္ ရံုးခြဲက စကၤာပူရီးယန္းေတြ တရုတ္ေတြက သူတို႔လိုခ်င္တဲ့အတိုင္းရသလို သူတို႔ကို ျမန္မာျပည္ရံုးခြဲက ဆက္ဆံတာနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ျမန္မာေတြကို သူတို႔ေတြဆီက ဆက္ဆံတာေတြဟာ မ်ားစြာျခားနားေနမွာပါ… က်ေနာ္တို႔ျမန္မာေတြကို ျပည္ပကခန္႔တာက လစာနည္းနည္းေလးနဲ႔ ခိုင္းလို႔ရလို႔ ေခၚထားတဲ့သူကမ်ားပါတယ္.. က်ေနာ္တို႔ေတြကို သိပ္ေတာ္လြန္းလို႔ ျမန္မာျပည္က ကၽြမ္းက်င္တဲ့ပညာရွင္ေတြမို႔ တေလးတစားေခၚထားတာမဟုတ္ပါဘူး… ေန႔အိပ္မက္ေျပာတဲ့သူေတြနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္မယ္ဆိုရင္.. သူတို႔ေတြရဲ႕ အခြင့္ေရးနဲ႔ က်ေနာ္တို႔အခြင့္ေရးႏိႈင္းၾကည့္လုိက္ပါ… ျမန္မာျပည္က လူေတြမွာ က်ေနာ္သံုးသပ္တာမလြဲဘူးဆိုရင္ ၈၀% ေလာက္က တစ္ဆစ္ခ်ဳိးခံထားရတဲ့သူေတြခ်ည္းပဲလို႔ က်ေနာ္ျမင္တယ္…. မေန႔အိပ္မက္ေျပာတဲ့ တစ္ကမာၻလံုးကလူေတြက က်ေနာ္တို႔လူမ်ဳိးေတြလို မတတ္တာလို႔ လုပ္ေနရတယ္လို႔ က်ေနာ္မထင္ဘူး.. သူတို႔ရတဲ့အခြင့္အေရးအေပၚမွာ ေက်နပ္ၾကပါတယ္.. က်ေနာ္တို႔လူမ်ဳိးေတြကေတာ့ မခ်စ္ေသာ္လည္း ေအာင့္ခါနမ္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတာကို ေန႔အိပ္မက္တစ္ခ်က္ေလ့လာၾကည့္ပါဦး.. က်ေနာ္တို႔လူမ်ဳိးေတြနဲ႔ သူတို႔လူမ်ဳိးေတြ၊ ေနာက္ၿပီး အျခားလူမ်ဳိးေတြ.. ဆက္ဆံပံုကအစ မ်ားစြာျခားနားပါတယ္…
ရင္ထဲမွာ…ေျပာမျပတက္ေအာင္
က်န္ခဲ့တဲ့ကဗ်ာေကာင္းေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲဗ်ာ..
ႏွစ္ျခိဳက္ေလးစားစြာ ခံစား၇င္း
အေမ…………………..
ေနာက္တစ္ေခါက္လာဖတ္သြားတာ။
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္နဲ႔ တုိက္ဆုိင္သြားတယ္။
ကဗ်ာေလးေကာင္းတယ္ဗ်။
ေလးစားလ်က္…
စံလင္းထြန္း
ဒီကဗ်ာေလးက ရင္ထဲကိုလိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ကို ဝင္ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ နင့္ကနဲ ေနေအာင္ကို ခံစားရပါတယ္။
အေမေတြအားလုံးလည္း ကဗ်ာထဲကလိုပဲ ရင္နင့္ေနၾကမွာအမွန္ပါ ပဲ
ဟုတ္ပါတယ္.. ခြဲျခားဆက္ဆံတာေတြ.. လစာႏွိမ္ေပးတာေတြ မရွိဘူးလို႕ မေျပာပါဘူး။ ဒါေပမဲ႕ စိတ္သာရွင္ေစာ ဘုရားေဟာဆုိ။ ကၽြန္စိတ္ေမြးရင္ ကၽြန္ဘ၀က တက္မွာမဟုတ္ေတာ႕ဘူး။ ေန႕အိပ္မက္ဆုိလိုတာက ခြဲျခားတာေတြ ႏွိမ္တာေတြ မရွိဘူးလို႕ ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ဆုိတဲ႕ အသုံးအႏႈန္းကိုမၾကိဳက္တာ။
ဟုိစာရြက္ေတြက ရွာလာတာဟုတ္ဘူး ကိုမ်ိဳးဦးဥာဏ္ေရ…. ဘယ္သြားသြား မ်က္စိေနာက္ေအာင္ ရေနတာ..
ကဗ်ာအေရးအေတာ္ေကာင္းတာပဲေနာ္
ခံစားခ်က္ရွိပံုရတယ္